در اين سوى در منزل شيخ مغربى در منى ، حسين پاشا و برخى از كارگزاران و جماعتى از اشراف اجتماع كرده ، در پى شريف بركات بن محمد از آل بركات فرستادند و به موجب فرمان دارالخلافه ، او را به امارت برداشتند . همين طور شيخ محمد مغربى فرمانى داير بر حقوق خاص خود بر اشراف در ادارهء امور اعلان كرد و فرمان خاص خود را نيز خواند . بدين ترتيب امارت شريف سعد پيش از تمام شدن سال 1083 به پايان رسيد . اين بعد از آنى بود كه وى پنج سال امارت كرد كه دو سال آن را برادرش احمد ، نيابت او را داشت . بدين ترتيب امارت از خاندان آل زيد بيرون رفت ، چنان كه بار ديگر به خاندان بركات بازگشت . « 1 » امارت بركات بن محمد در اين وقت ، اشراف دو گروه شدند : كسانى كه از آل بركات راضى بودند و آل زيد و ياران آنان كه از اين امر ناراضى بوده ، به طائف رفتند . شمارى ديگر هم به اطراف مكه عزيمت كردند و برخى به خارج از حجاز رفتند . « 2 » با اين حال شريف بركات ، روش مقبولى در مقايسهء با ديگران داشت ؛ علاقمند به مصالحه بود و براى آن تلاش مىكرد . او جز در مواردى اندك ، با مسالمت رفتار مىكرد . از نكات شگفت آن كه مىگويند شيخ محمد زرعه ، در مراسم اعلان فرمان ، حاضر شده اين آيت را خواند : فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ

--> ( 1 ) . خلاصة الكلام ، ص 90 . ( 2 ) . نويسنده المخلاف السليماني ( ج 2 ، ص 421 ) مىنويسد : يكى از آل زيد با نام خيرات بن شبير به يمن پناه برد . درآنجا امام يمن از وى استقبال كرده از او پذيرايى نمود و مخارج زندگىاش را متقبل شد . وى در ابى عريش زندگى مىكرد و مردم از دانش او بهره مىبردند . وى پسرى با نام محمد داشت كه او هم وجاهت پدر را داشت . اين محمد ، فرزندى به نام احمد داشت كه همهء اهل عريش او را دوست مىداشتند . آنان به امام يمن نامه نوشته از او خواستند تا وى را امير آنان قرار دهد . بدين ترتيب بود كه امارت زيد در يمن تشكيل شد و 133 سال به درازا كشيد . اين دولت ، تحت اشراف امام يمن بود .